Editor's Choice

Τα νέα μας στο mail σας

www.toperiodiko.gr

ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Kοινωνία + Κινήματα·   Πολιτική + Οικονομία·   Ιδέες + Φιλοσοφία·   Επιστήμη + Τεχνολογία·   Οικολογία + Περιβάλλον·   Πολιτισμός·   Περί υγείας και άλλων δαιμονίων·   Οι ξένοι·  

«Αποφασίζουμε και διατάζουμε» το πρόγραμμα της ΕΡΤ – Καμία συμμετοχή από τις Περιφερειακές Ενώσεις Τύπου καταγγέλλουν οι συντάκτες

Τι καταγγγέλλουν οι εργαζόμενοι των Περιφερειακών Ενώσεων Τύπου για τον αυταρχικό τρόπο που καταρτίστηκε το οργανόγραμμα της «Δημόσιας» τηλεόρασης

Πώς θα ανοίξει το ΕΜΣΤ;

Οι εργαζόμενοι στο ΕΜΣΤ θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις για ένα Μουσείο ανοιχτό στην κοινωνία, υπερασπιζόμενοι τον δημόσιο χαρακτήρα του και τους καταστατικούς του σκοπούς.

Γαλλικά συνδικάτα καλούν σε πανσυντονισμό για μεγάλη Γενική απεργία με διάρκεια και μαζική συμμετοχή

«Για μας είναι απαραίτητο να σχεδιάσουμε αυτό το πλάνο μάχης συντονισμένα, εάν θέλουμε βέβαια να αποφύγουμε να πηγαίνουμε από 24ωρη σε 24ωρη απεργία ή να δούμε τα εργασιακά κινήματα των κλάδων μας να απομονώνονται. Μπορούμε ακόμα να κερδίσουμε, με την προϋπόθεση να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, και να καταστήσουμε συγκεκριμένη την προοπτική ενός κοινού μετώπου»

Κινητοποίηση στο camp του Ελαιώνα | 22.02

Από τη Μόρια και τα νησιά μέχρι το κέντρο της Αθήνας, το ελληνικό κράτος συνεχίζει την επίθεση κατά των προσφύγων/μεταναστ(ρι)ών, των εργαζομένων και των κοινωνικών αγώνων.

Πλωτά τείχη & ένοπλες σωσίβιες λέμβοι: Κλιματικός φασισμός à la ΝΔ

Ο Αντιφασιστικός Πολιτισμός αντιτίθεται κατηγορηματικά στην «πολιτική της ένοπλης σωσίβιας λέμβου» σε όλες τις μορφές της, ζητώντας την άμεση ανάκληση των σχεδίων κατασκευής πλωτού τείχους και κρίνοντας αναγκαίο τον δημόσιο διάλογο με στόχο την διερεύνηση της σχέσης κλιματικής αλλαγής, ιμπεριαλισμού και σύγχρονου φασισμού.

ΤΕΧΝΕΣ

Μουσική·   Κινηματογράφος·   Ταινίες της εβδομάδας·   Θέατρο + Χορός·   Εικαστικά + Άλλα·   Λογοτεχνία + Ποίηση·   Βιβλία του μήνα·   Φωτογραφία·  

«Η επιστροφή» του Ερμαν Εσσε: Ο αυτοτραυματισμός της ψυχής

Το ερώτημα που μας θέτει ο Εσσε είναι απλό: Ο χρόνος και όσα κουβαλά αλλάζουν αυτούς που μένουν ή αυτόν που επιστρέφει; Διαβάζοντας τη νουβέλα καταλαβαίνεις ότι η αλλαγή αφορά και τους δύο, χωρίς όμως να εκδηλώνεται με τον ίδιο τρόπο.

«Τα μηχανάκια» του Μένη Κουμανταρέα: Μεγάλο βήμα για την ελληνική λογοτεχνία

Ο Κουμανταρέας στην ουσία αμφισβητεί μέσα από τους ήρωες του την αρρώστια της μη αμφισβήτησης. Και η μεγαλύτερη αμφισβήτηση είναι αυτή της εξουσίας. Είτε της οικογένειας είτε της μητέρας, είτε της κλειστής ομάδας, είτε της στρατιωτικής ομάδας.

«Ο χάρτινος χρόνος τελείωσε» του Γιάννη Καρπούζη: μια γενιά που αμύνεται με πρόσημο επίθεσης

Ακόμη μια, ποιητική αυτή την φορά, έκφραση της γενιάς μας, της γενιάς που την έχουν πάρει φαλάγγι οικονομικά και ταυτόχρονα αξιακά, ιδεολογικά και αισθητικά είναι γενιά που ωστόσο αμύνεται με πρόσημο επίθεσης.

ΚΡΑΑΚ: Ηχητικός τσαμπουκάς με ουσία

Οι ΚΡΑΑΚ με το ντεμπούτο τους μας δίνουν ένα πολύ δυνατό δίσκο που ακούγοντας τον κατανοείς ότι οι τέσσερις μουσικοί κατά τη διάρκεια της δημιουργίας του συνέθεσαν το εκρηκτικά ακουστικό χαρακτήρα τους με βαθύτερες σκέψεις (σαν και αυτές που είναι κρυμμένες στο χώμα της σελήνης όπως λέει και το τραγούδι….) και μουσικές αισθητικές από μια πλειάδα ρευμάτων που διασχίζουν το σώμα της ροκ.

Μπράβο στα «Παράσιτα» θα πούμε, στα Όσκαρ ποτέ!

Τι γίνεται παράσιτα συστημικοί; Θα βγάλετε ποτέ κάποιον καλλιτέχνη της προκοπής, που να αξίζει, που να τιμάει την ιδιότητα του ολοκληρωμένα ή πάντοτε στων άλλων, στων υπογειωμένων θα ανήκει η ηθική και αισθητική υπεροχή;

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ·   ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ·   ΕΥ/ΔΑΙΜΟΝΙΑ·  

ΙΣΤΟΡΙΑ

1939 ή 1945; Οι πόλεμοι της μνήμης γίνονται για το σήμερα και μας αφορούν

Κάθε κράτος συγκροτεί πολιτική για την ιστορία που μεταφράζεται ως «πολιτική μνήμης» δηλαδή το με ποιον τρόπο «θυμάται» η «κοινή γνώμη», ο «μέσος πολίτης» γεγονότα του παρελθόντος. Η ιδιαίτερη και ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρουσα ρωσική περίπτωση.

Το πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας

Μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες, μία από τις πιο ηρωικές μάχες, μία από τις πιο μαύρες, μισανθρωπικές σελίδες της προδοτικής ιστορίας των ταγματασφαλιτών. Τους πυλώνες του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους ενάντια στους «κομμουνιστάς».

Συνεντεύξεις

Νικήτας Σινιόσογλου: «Είμαστε πλάνητες»

Ο Νικήτας Σινιόσογλου σε μια δοκιμή περιπλάνησης, στη «Λεωφόρο ΝΑΤΟ» (Εκδόσεις Κίχλη) εκφράζει τον τόπο και το τοπίο, το ανήκειν και η ανεστιότητα, έννοιες που ρέουν όταν περιπλανούμαστε, όταν χανόμαστε και βρισκόμαστε σε λαβυρίνθους με άγνωστο τέλος.

Matana Roberts – Μαύρη αφηγήτρια, μουσικός, εθνογράφος, ιστορικός-αυτοσχεδιάστρια  και  ακτιβίστρια!

H Roberts δεν είναι απλώς μια αφηγήτρια, μουσικός, εθνογράφος, ιστορικός- bandleader, ενορχηστρώτρια, αυτοσχεδιάστρια ή ακτιβίστρια. Παίζει όλους αυτούς τους ρόλους βεβαίως- όμως, είναι ο συλλογικός συνδυασμός τους  που δίνει υπόσταση  σε ένα από τα πιο προκλητικά και δημιουργικά  καλλιτεχνικά πνεύματα της  νέας Αμερικάνικης μουσικής!         

“Πρέπει να μιλάμε”: Κωνσταντίνος Μπιμπής & Λίλα Μπακλέση

Η θεατρική παράσταση “Οι κάτω απ’ τ’ αστέρια” επιστρέφει στο θέατρο “Αλφα” (2η χρονιά). Βασισμένη σε κείμενο του Τηλέμαχου Τσαρδάκα, μας παρουσιάζει τον αγνό, μεγάλο, εφηβικό έρωτα της Μενίτας και του Νικολή. Οι πρωταγωνιστές μιλούν για την παράσταση, τους νέους θεατρικούς συγγραφείς, την υπόθεση Ζακ Κωστόπουλου, την αδυναμία να ζήσουμε όπως θέλουμε στην Ελλάδα.

Αλλότρια

Επιστολές αναγνωστών / Αναδημοσιεύσεις απόψεων

Περί αθλιότητας

Αν ο θρίαμβος του συντηρητισμού έδωσε αέρα στα πανιά του μέσου μικροαστού να εκφράζει άποψη για το πανεπιστημιακό άσυλο ωσάν να νιώθει το πολυτεχνείο (δεύτερο) σπίτι του, το παραλήρημα των ημερών έχει έναν πολύ απλούστερο γεννήτορα: τη μικροαστική βολή.

Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου, Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη (1906)

  Ανάμεσα εις συντρίμματα και ερείπια, λείψανα παλαιάς κατοι­κίας ανθρώπων, εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρ­πούς, είς έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, προς μίαν παραλίαν…

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Παύλος Σιδηρόπουλος, 27 Ιουλίου 1948 – 6 Δεκεμβρίου 1990

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο τη μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς