Editor's Choice

Τα νέα μας στο mail σας

ΤΑ ΚΟΙΝΑ

Kοινωνία + Κινήματα·   Πολιτική + Οικονομία·   Ιδέες + Φιλοσοφία·   Επιστήμη + Τεχνολογία·   Οικολογία + Περιβάλλον·   Πολιτισμός·   Περί υγείας και άλλων δαιμονίων·   Οι ξένοι·   covid-19·  

Μάτι-Κόκκινο Λιμανάκι Δύο χρόνια μετά: Καμία σιωπή πια…

Το Ειδικό Πολεοδομικό Σχέδιο στην καμμένη γη στο Μάτι και στο Κόκκινο Λιμανάκι κατάφερε να δώσει οριστικό τέλος στη σιωπή που έφερε η καταστροφή. Γιατί πόσες καταστροφές ν’ αντέξει ένας τόπος και οι άνθρωποί του;

Επιστολή του Σωματείου Εργαζομένων στο Χώρο του Χορού προς τους φορείς της Τέχνης και του Πολιτισμού

Αυτή τη στιγμή σε όλη την Ελλάδα υπάρχει μια καλλιτεχνική κοινότητα που βράζει, η κοινότητα του Χορού. Ο σύγχρονος ελληνικός χορός ανθίζει σταθερά επί δεκαετίες αναδεικνύοντας ένα χορευτικό δυναμικό που συνομιλεί με τις πιο σύγχρονες και προοδευτικές τάσεις στο Διεθνές στερέωμα των παραστατικών τεχνών. Οι συνθήκες όμως μέσα στις οποίες ανθίζει, όχι μόνο δεν αναλογούν στη δυναμική του, αλλά θα έλεγε κανείς τη σαμποτάρουν.

Έρωτας με την Ελευθερία! Καινούργιο επίκαιρο τραγούδι του VoxPopuli!

Το τραγούδι κυκλοφορεί επίσης και στην πλατφόρμα του BandCamp και είναι διαθέσιμο για download με ελεύθερη συνεισφορά, τα έσοδα του οποίου θα διατεθούν για την κάλυψη των δικαστικών εξόδων αλλά και την οικονομική ενίσχυση της ομάδας νομικής βοήθειας.

Μια απόφαση από πολύ σκοτεινές εποχές

Πρόκειται για πρωτοφανείς απαγορεύσεις, τουλάχιστον όσον αφορά τα τελευταία πολλά χρόνια, και είναι προφανές ότι εντάσσονται στο κλίμα ποινικοποίησης, ουσιαστικά, του δικαιώματος συμμετοχής σε διαδηλώσεις που «φέρνει στην κανονικότητα» το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε την περασμένη Πέμπτη 9 Ιουλίου.

Γραφεία Τύπου από το Έρεβος

Η ανακοίνωση του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη για τον θάνατο του Βασίλη είναι μνημείο πολιτικού αμοραλισμού, κυνισμού και εκχυδαϊσμού όποιου προτάγματος ανθρωπιάς έχει απομείνει

ΤΕΧΝΕΣ

Μουσική·   Κινηματογράφος·   Ταινίες της εβδομάδας·   Θέατρο + Χορός·   Εικαστικά + Άλλα·   Λογοτεχνία + Ποίηση·   Βιβλία του μήνα·   Φωτογραφία·  

«Ονειρα», του Φραντς Κάφκα

: Ο Κάφκα πέρα από το όριο, όπως τον έχουμε συνηθίσει. Με μια διαφορά όμως. Εδώ, μας αποκαλύπτει με μεγαλύτερη άνεση τον εαυτό του. Ο Κάφκα καταγράφει τα όνειρα του και αντιμετωπίζει το ξάφνιασμα που του προκαλούν. Τα όνειρα, -ή καλύτερα λεπτομέρειες ονείρων- γίνονται κομμάτια ημερολογίου και επιστολές.

Disk Lab με ρυθμικές καταστάσεις

Τώρα που το καλοκαίρι βρίσκεται στη τελική του ευθεία δίνουμε χώρο σε πιο ρυθμικές καταστάσεις μέσα από το nufunk hip hop του Infinik, τη μουσική…

«Το σύμπλεγμα του Τηλέμαχου. Γονείς και παιδιά στην εποχή της δύσης του πατέρα»

Η εποχή του Πατέρα-αφέντη τελείωσε προ πολλού, η εποχή του γονιού-παιδιού και του παιδιού-Νάρκισσου καταρρέει με πάταγο, έτσι όπως καταρρέουν οι Νάρκισσοι και τα ναρκισσιστικά…

«Τι όμορφη που είναι η ζωή» της Μαρίας Λαϊνά

Μια γυναίκα, καθώς μεγαλώνει, βρίσκει  ξαφνικά τον εαυτό της να βιώνει συναισθήματα που είχε βιώσει η μητέρα της πριν, αλλά εκείνη τα αγνοούσε όταν ήταν νέα.

ΔΙΑΔΡΟΜΕΣ

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ·   ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ·   ΕΥ/ΔΑΙΜΟΝΙΑ·  

ΙΣΤΟΡΙΑ

1939 ή 1945; Οι πόλεμοι της μνήμης γίνονται για το σήμερα και μας αφορούν

Κάθε κράτος συγκροτεί πολιτική για την ιστορία που μεταφράζεται ως “πολιτική μνήμης” δηλαδή το με ποιον τρόπο “θυμάται” η “κοινή γνώμη”, ο “μέσος πολίτης” γεγονότα του παρελθόντος. Η ιδιαίτερη και ταυτόχρονα πολύ ενδιαφέρουσα ρωσική περίπτωση.

Το πογκρόμ ενάντια στους ανάπηρους πολέμου της Αλβανίας

Μία από τις πιο συγκινητικές ιστορίες, μία από τις πιο ηρωικές μάχες, μία από τις πιο μαύρες, μισανθρωπικές σελίδες της προδοτικής ιστορίας των ταγματασφαλιτών. Τους πυλώνες του μεταπολεμικού ελληνικού κράτους ενάντια στους “κομμουνιστάς”.

Συνεντεύξεις

Συνέντευξη Στέργια Κάββαλου: «Τα ζώα ζούνε μαζί μας»

Η ταλαντούχα συγγραφέας μάς μιλά για το νέο της παιδικό βιβλίο «Τα αδεσποτάκια της Μπαρτσελόνα». Σκοπός της να ευαισθητοποιήσει παιδιά και ενήλικους γύρω από το θέμα της φροντίδας των αδέσποτων.

Νικήτας Σινιόσογλου: «Είμαστε πλάνητες»

Ο Νικήτας Σινιόσογλου σε μια δοκιμή περιπλάνησης, στη «Λεωφόρο ΝΑΤΟ» (Εκδόσεις Κίχλη) εκφράζει τον τόπο και το τοπίο, το ανήκειν και η ανεστιότητα, έννοιες που ρέουν όταν περιπλανούμαστε, όταν χανόμαστε και βρισκόμαστε σε λαβυρίνθους με άγνωστο τέλος.

Αλλότρια

Επιστολές αναγνωστών / Αναδημοσιεύσεις απόψεων

Μένοντας σε 50 τετραγωνικά μέτρα ή γιατί αυτός ο κόσμος δεν έχει τον ίδιο χώρο για όλους

Και αν βγουν; Αν κάνουν μια βόλτα στο πάρκο; Με αποστάσεις πάντα, ούτως ή άλλως έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει αγκαλιά. Εκεί είναι ο κίνδυνος; Δεν είναι ο συνωστισμός στη δουλειά που πολλοί είναι υποχρεωμένοι να πηγαίνουν καθημερινά; Στο σπίτι, που πολλοί είναι αναγκασμένοι να ζουν ο ένας πάνω στον άλλο. Στο καμπ. Στο νοσοκομείο χωρίς μάσκες. Χωρίς ΜΕΘ. Χωρίς προσωπικό.

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Μάγια Πλισέτσκαγια (20 Νοεμβρίου 1925 – 2 Μαΐου 2015)
Η Απόλυτη Πρίμα Μπαλαρίνα
«Το βασικό δεν είναι να χορεύεις με τη μουσική. Το βασικό είναι να χορεύεις μέσα στη μουσική. Αν μια νότα του βιολιού κρατήσει περισσότερο χρόνο, τόσο χρόνο πρέπει να κρατήσει και η κίνηση. Η μουσική είναι το “κείμενο” του ρόλου μου. Όταν χορεύω τη “Λίμνη των Κύκνων” ακούω κάθε “λέξη” της παρτιτούρας του Τσαϊκόφσκι»